Terug naar het overzicht

Idealisme en werk: waarom ik kies voor films die bij me passen

Stuur mij maar niet naar Shell

Het grootste deel van mijn carrière ben ik freelancer geweest, maar ik was ook vijf jaar in dienst als regisseur bij een videoproductiebedrijf. Bij mijn sollicitatie zei ik het meteen: stuur mij maar niet naar Shell. Ik wist dat dit een opdrachtgever was, en ik wist ook dat ik daar niet zomaar een blije film zou kunnen maken zonder kritische vragen te stellen.

In die vijf jaar ben ik enorm gegroeid, creatief en in het uitzoeken wat ik graag wil. En ja, ik heb ook films gemaakt voor bedrijven waar ik nu niet meer voor zou werken. Big Pharma, bijvoorbeeld. Soms gewoon doen wat er gevraagd wordt, daar heb ik niet altijd moeite mee gehad. Juist door het uit te proberen kom je erachter wat goed bij je past

De website als spiegel

Voor mij was het updaten van mijn website vaak een moment van reflectie. Dan moet je kijken welke klanten je wilt aanspreken. En er kwam heel duidelijk naar voren dat ik vooral graag films maak in de zorg, de kunst, duurzaamheid en dierenwelzijn. Over die laatste twee schreef ik eerder al, bijvoorbeeld in mijn blog over filmen over kunstprojecten.

Die helderheid maakt dat ik sneller kan beslissen of ik een klus wel of niet wil doen. Maar het betekende helaas ook dat ik van sommige mensen waar ik graag mee werkte afscheid heb genomen. Gelukkig ging dat meestal heel organisch.

Niet alleen de onderwerpen, ook de mensen

Wat blijkt: niet alleen de onderwerpen passen bij mij, ook de mensen in deze sectoren hechten dezelfde waarde aan omgang, professionaliteit en menselijkheid. Zo kwam ik er in coronatijd achter dat ik liever geen films maak voor opdrachtgevers die geen tijd willen investeren in een echte ontmoeting. Tuurlijk, tijdens corona ging dat even niet. Maar daarna bleven er klanten die alles via videobellen wilden doen. Niet mijn stijl. Die ene echte ontmoeting zorgt voor zoveel duidelijkheid. Je weet veel beter voor wie je werkt, en daar kun je rekening mee houden.

Twijfelen mag ook

Nu is het niet zo dat ik nooit meer twijfel. Bij de vorige verkiezingen kwam Vrede voor Dieren bij mij terecht. Ze hadden de loting voor zendtijd voor politieke partijen gewonnen en moesten opeens een spot hebben. Past dit bij mij, dacht ik. Wil ik voor politieke partijen werken? Ik noem mezelf bij klussen vaak genoeg al geen journalist meer, maar toch kwam dat stemmetje naar boven. Dus vroeg ik vrienden en collega-filmmakers wat zij zouden doen. De conclusie was dat het juist bij mij paste. En dat bleek ook. Want ze wilden geen flitsende, misleidende spot, maar authentiek vertellen waar zij voor staan, met echte mensen.

Wat het oplevert

Iedere keer als ik nu een film oplever, voel ik dat stukje trots. Trots dat ik bijdraag aan dierenwelzijn voor House of Animals. Hoe dat precies in zijn werk gaat lees je in mijn blog over dieren filmen. Trots dat mijn film draait naast het werk van Sara Vrugt, een kunstenares die zichzelf activist met naald en draad noemt. En trots dat ik een klein theaterfestival als Vuurol help met zichtbaarheid.

Wat ik hiervan geleerd heb? Je hoeft jezelf en je eigen ideeën niet strikt te scheiden. Je neemt jezelf mee, ook naar je werk. Dus mag je best kritisch zijn in welke opdrachten je aanneemt en wat bij je past. Dat is geen luxe, het is wat je werk beter maakt. Ik hoop nog lang films te maken die mij, en hopelijk ook de klant, dat gevoel geven.

Evariste

Heb jij vragen over het kiezen van projecten die bij je passen, of ben je benieuwd hoe jij jouw verhaal beter in beeld zou kunnen brengen? Als flexibele freelance filmmaker uit Den Haag denk ik graag met je mee. Neem gerust contact met mij op, dan kijken we samen wat er allemaal mogelijk is. Meer weten over mijn werk? Bekijk dan ook eens mijn eerdere projecten. 

Foto's: Joke Schut